Zaburzenia odżywiania najczęściej są kojarzone z anoreksją i bulimią – są one najbardziej rozpoznawalne i rozpowszechnione w społeczeństwie, istnieją jednak także inne zaburzenia mianowicie:

- zespół jedzenia nocnego

- zespół objadania się

- anarchia żywieniowa

Osoby cierpiące na powyższe zaburzenia nie mają świadomości dlaczego reagują właśnie w taki a nie inny sposób, dlatego pomimo świadomości, że postępują źle nadal brną w ślepy zaułek, powody z jakich stosują takie a nie inne metody „walki” ze stresem lub z innymi problemami są wielorakie, dlatego wymagają pomocy psychologa. Osoby cierpiące np. na anoreksję mogą czerpać psychiczną satysfakcję z powstrzymywania się od jedzenia – na anoreksję cierpią osoby intorwertywne i anoreksja jest bardziej niebezpieczna od bulimii ponieważ wyniszcza organizm i doprowadza do zmian neurohormonalnych w mózgu. Natomiast bulimia pozwala na utrzymywanie stałej w miarę bezpiecznej wagi ciała – osoby cierpiące na bulimię to ekstrawertycy, często bulimicy mają zniszczone paznokcie, skórę palców na dłoni – z powodu wymuszania wymiotów kwasy niszczą dłonie i szkliwo nazębne, z takich powodów bulimicy wywołują wymioty np. wkładając sobie do przełyku szczoteczki do zębów. Zdarza się także że często osoby cierpiące na zaburzenia odżywiania stosują dodatkowe techniki autodestrukcyjne a więc nadużywanie alkoholu, narkotyków, seks czy samookalecznia, poza tym bardzo często występuje także depresja.